Przez wiele lat autyzm kojarzony był przede wszystkim z chłopcami. To właśnie oni dominowali w badaniach naukowych, podręcznikach diagnostycznych i opisach klinicznych. W efekcie powstał obraz autyzmu, który do dziś funkcjonuje w społecznej świadomościchłopca z wyraźnymi trudnościami społecznymi, nietypowymi zainteresowaniami i widocznymi zachowaniami powtarzalnymi.

W internecie bardzo łatwo dziś o szybkie opinie, mocne nagłówki i kilka zdań pisanych bardziej pod emocje niż refleksję. Tym bardziej cenię momenty, kiedy ktoś naprawdę zatrzymuje się przy książce i próbuje zrozumieć, po co właściwie powstała.

Rodzice dzieci neuroróżnorodnych bardzo szybko trafiają na pojęcie integracji sensorycznej. Często już podczas pierwszych konsultacji słyszą zalecenie terapii SI niezależnie od tego, czy dziecko ma trudności sensoryczne, motoryczne, społeczne czy emocjonalne.

Jeszcze kilkanaście lat temu temat autyzmu funkcjonował w świadomości społecznej głównie poprzez bardzo uproszczone obrazy i stereotypy. Dziś mówi się o nim znacznie częściej zarówno w gabinetach psychologicznych i psychiatrycznych, jak i w szkołach, mediach czy przestrzeni internetowej.